Jak policzyć straty na przeterminowanych lekach
Wartość przeterminowanych leków można obliczyć z ilości i ceny zakupu konkretnych partii. Podana wcześniej kwota 2 tys. zł nie była poparta badaniem; poniżej pokazujemy jawny przykład, który można zastąpić danymi własnego gabinetu.
Stratę na przeterminowanych lekach policz z danych własnego magazynu: ilość niewykorzystanego produktu razy jego cena zakupu. Nie ma podstaw, aby zakładać, że każdy gabinet traci 2 tys. zł rocznie. Wcześniejszy tekst podawał tę liczbę bez źródła i bez opisu próby.
Przykład rachunku
Załóżmy wyłącznie na potrzeby przykładu, że przez rok wyłączono z użycia cztery pełne opakowania kupione po 120 zł oraz 30 ml preparatu kupowanego po 5 zł za ml. Wartość niewykorzystanego zapasu wynosi 4 × 120 zł + 30 × 5 zł = 630 zł.
To kwota przykładowa, a nie wynik badania gabinetów ani obietnica oszczędności. Możliwe koszty odbioru odpadów i czas pracownika trzeba ocenić osobno. Do porównań używaj jednej podstawy cenowej; nie mieszaj kosztu zakupu netto z ceną sprzedaży brutto.
Jak zebrać własne dane?
- Wybierz okres, na przykład ostatnie 12 miesięcy.
- Zestaw rzeczywiście wyłączone ilości z przyczyną: ważność, uszkodzenie lub inny powód.
- Sprawdź jednostkę i koszt zakupu właściwej partii.
- Policz wartość dla każdej pozycji, a potem sumę.
- Wskaż powtarzające się przyczyny: za duże dostawy, rzadkie użycie, brak kontroli po otwarciu albo niezgodności stanów.
Co zmienić na podstawie wyniku?
W Weter.pl sprawdzisz partie w Stanach leków, ich historię oraz zapisy utylizacji. Porównaj wynik z dokumentami i stanem fizycznym. Mniejsza dostawa, kontrola krótszych terminów lub zmiana minimum mogą pomóc, jeśli odpowiadają rzeczywistemu zużyciu.
System sam nie gwarantuje zwrotu kosztu abonamentu w określonej liczbie miesięcy. Aby ocenić opłacalność, porównaj zmierzone zmiany z pełnymi kosztami organizacji pracy. Kontrola serii i ważności opisuje działania, które warto sprawdzić przed kolejnym zakupem.
Podstawą identyfikacji partii są m.in. dane przyjęcia określone w dokumentacji obrotu detalicznego. Ten przepis nie jest źródłem przedstawionej kalkulacji; rachunek jest własnym przykładem arytmetycznym.
